ฮวงจุ้ย

ฮวงจุ้ย (ภาษาจีนกลาง: เฟิงสุ่ย) แปลตรงตัวว่า «ลม-น้ำ» เป็นศาสตร์ภูมิพยากรณ์ดั้งเดิมของจีน ใช้กำหนดทิศทางอาคารและสุสาน หลักฐานเก่าที่สุดมาจากวัฒนธรรมยุคหินใหม่ ราว 4000 ปีก่อนคริสตกาล ประตูบ้านที่ปั้นพัวถูกจัดให้ตรงกับดวงดาวเพื่อรับแสงอาทิตย์ และหลุมศพที่ผูหยางจากยุคเดียวกันก็วางแนวเหนือ–ใต้

ในสมัยราชวงศ์ฮั่น ฮวงจุ้ยถูกนำเข้าสู่การปกครองของราชสำนักอย่างเป็นทางการ และรุ่งเรืองที่สุดในสมัยราชวงศ์หมิงและชิง ผู้ทำฮวงจุ้ยใช้เข็มทิศแม่เหล็กตั้งแต่มีการประดิษฐ์ขึ้น และล่อแก (หลัวผาน) ยังเป็นเข็มทิศหลักของฮวงจุ้ยจนถึงปัจจุบัน

ฮวงจุ้ยแบ่งเป็นสองสายใหญ่ คือ สายรูปลักษณ์ (Form) ซึ่งเก่ากว่า ดูรูปร่างของภูมิประเทศ น้ำ และลม และสายเข็มทิศ (Compass) ที่ใช้ล่อแกกับทิศทั้งแปด