ชี่กง

ตามข้อมูลของ NCCIH สหรัฐฯ ชี่กงพัฒนาขึ้นในประเทศจีนโดยเป็นส่วนหนึ่งของการแพทย์แผนจีน คัมภีร์โบราณอย่างหวงตี้เน่ยจิงกล่าวถึงระบบบำรุงร่างกายที่เรียกว่า "เต้าอิ่นถู่น่า" (การนำพาและยืดเหยียด การหายใจออกและเข้า) ซึ่งคล้ายกับชี่กงสมัยใหม่ และเป็นที่มาของคำกล่าวทั่วไปว่าชี่กงมีอายุกว่า 2,000 ปี

ส่วนคำว่า "ชี่กง" ในฐานะชื่อเรียกรวมนั้นใหม่กว่ามาก นักประวัติศาสตร์จากมหาวิทยาลัยแห่งชาติออสเตรเลียชี้ว่า คำนี้กลายเป็นคำมาตรฐานในจีนช่วงทศวรรษ 1950 เมื่อแพทย์อย่างหลิว กุ้ยเจิน (1902–1983) นำการฝึกหายใจและสมาธิมาใช้ในสถานพักฟื้นของรัฐ โดยอธิบายในเชิงการแพทย์และ "วิทยาศาสตร์" หลิวก่อตั้งสถานพักฟื้นชี่กงเมืองถังซานในปี 1954 และตีพิมพ์บทความวิชาการชิ้นแรกเรื่องการบำบัดด้วยชี่กงในปี 1955

ปัจจุบันชี่กงมีหลายร้อยรูปแบบ เช่น ปาต้วนจิ่น (แปดท่าแพรไหม) ลิ่วจื้อเจวี๋ย (หกเสียงบำบัด) และอี้จินจิง ซึ่งฝึกเพื่อสุขภาพทั้งในจีนและทั่วโลก